Het zit erop, de crematie heeft vandaag plaatsgevonden, of eigenlijk moet ik zeggen, de mooie crematie heeft vandaag plaatsgevonden.
Ik zag er enorm tegenop, maar wat is alles goed verlopen, mama was vast en zeker heel tevreden geweest.
Toen we haar ophaalden bij de aula was het miezerig weer, maar toen we met de kist naar buiten liepen was er een stralende zon.
Dat was mooi.
Toen we bij de aula aankwamen zag ik Julian samen met de oppas staan, wat zag hij er mooi uit, ik kreeg er een brok van in de keel.
Hij had een mooie tekening gemaakt voor Oma, die hij later op de kist mocht leggen en die met Oma mee ging.
“Ik hou van je Oma” en “I love you Oma” stond erop, samen met heel veel hartjes.
Tijdens de plechtigheid zat Julian achter me en ik ben zo trots op hem, want hij heeft van begin tot het einde geen kik gegeven, wel kroop hij tijdens het laatste nummer tegen me aan, verdrietig omdat de kist weg gleed met daarin Oma.
“Het leek net of Oma het bos in ging” vertelde hij me vanavond.
(De kist staat voor een muur die is behangen met een berkenboommotief)
Het verhaal wat over mama is verteld vond ik zeer emotioneel en mooi, maar het verhaal wat Hanneke geschreven had en voorlas was er een recht uit het hart, die van haar, dus ook die van mij.
Er waren meer mensen dan we van tevoren dachten, de zaal was vol.
Wat geeft het je veel troost als je ziet wie er allemaal voor je zijn komen opdraven.
Mijn buren waren er, mijn favoriete collega’s waren er, Annelies was er en zelfs mijn lieve oud-collega Corrie was er met haar man, dat was geweldig.
Lief dat iedereen zo met ons meeleeft, dat doet ons allen meer dan goed.
Morgen ga ik weer werken, even de zinnen verzetten, dat lijkt me beter dan thuis te gaan zitten kniezen.
Maar het zal wel even slikken zijn als ik morgenvroeg voor mama’s huis langs fiets.
We hebben er wat aan afgezwaaid, maar dat is nu voorgoed verleden tijd.
Ik hou van je mama !!